|
||||||||||||||
|
En hy draagt zijn staart Net als een geängliseerd paard. Zijn gezang of gekraai Is mede byzonder fraay, En hy is altijd een beest met een goede memorie geweest; Want hy knijpt, als hy kraait, zijn oogen toe, Of hy zeggen woû: "Je ziet, hoop ik, dat ik 't uit mijn hoofd doe?" Doch volgens Martinet en Buffon, Is dit een bloot dit-on. —
(De Schoolmeester over 'De Haan')
impressum | Jan de Jong (Oudenbosch 1954) studeerde Nederlands en Literatuursociologie in Tilburg en Nijmegen. Hij doceert Nederlandse letterkunde aan de lerarenopleiding in Tilburg en hij is redacteur Letteren van CuBra.nl. Daarnaast schrijft hij een wekelijkse column in BN De Stem en een maandelijkse poëzierubriek in Levende Talen Magazine. |
Halverwege de jaren negentig werd Hugo Claus geïnterviewd door de BRT-radio. En de schrijver was daarbij, hoffelijk als altijd, de interviewster zeer terwille. Hij nam de tijd, ging uitgebreid op de vragen in en verluchtigde zijn antwoorden met smakelijke anecdotes. Maar ondanks die welwillendheid kreeg de jonge journaliste allengs een steeds nerveuzer klank in haar stem - alsof er iets ernstig mis was met de antwoorden van de meester. En toen hield ze het niet meer. Vertwijfeld onderbrak zij hem bij één van zijn uitweidingen en vroeg, nee riep bijna: 'Maar mijnheer Claus, dat zegt u nu wel. Maar vorige week is u dezelfde vraag gesteld door een collega van de Humo en toen antwoordde u iets heel anders!' Waarop Claus goedmoedig riposteerde: 'Ach mevrouw, dat weet ik toch. Ik dacht alleen dat uw luisteraars misschien niet de behoefte hadden om hier hetzelfde horen wat ze vorige week ook al in de Humo hebben gelezen.'
Loog Claus nu tegen de BRT? Of had hij door de Humo onwaarheid laten optekenen? Of was het allebei waar? Ik denk het laatste. Want, zoals Umberto Eco in De begraafplaats van Praag noteert: 'Je hoeft het immers maar over iets te hebben of het bestaat al.'
|